Tanrı’ya inanan insanlarla ateistler arasında geçen en klişe tartışmalardan biri şudur:
“Üzerinde oturduğun basit bir sandalyenin bile bir ustası var. Peki bu devasa ve muhteşem kâinatın nasıl bir ustası olmaz?”
Ben ise şunu soruyorum:
Hayat gerçekten bir sınav mı?
Ve eğer hayat bir sınavsa, sınanan gerçekten biz miyiz?
Yoksa ustanın yetenekleri mi sınanıyor?
Diyelim ki mühendislik harikası bir süper araba yaptık ve onu test sürüşüne çıkardık. Bu test sırasında yaşanan sorunlar arabanın suçu mudur, yoksa onu tasarlayan mühendislerin mi?
Sınanan biz değiliz.
Tanrı kendini sınıyor.
Bizler Tanrının kuklalarının içine hapsolmuş tutsak ruhlarız.
Tabi eğer sınanan bizsek, tanrıyı biz oluşturuyoruz demektir. Yani yine sınanan tanrıdır.
Yorumlar
Yorum Gönder